Arusha Future Stars Academy: een verslag

 

Enigszins gedesillusioneerd komen we in Arusha aan. Van Nairobi naar Arusha reis je in vier uurtjes, zonder al te veel problemen, was ons verteld. Een relatief gemakkelijke, korte reisdag voor In2Afrika dus. Maar 40 kilometer voor de Tanzaniaanse grens hield de bus ermee op. Vervolgens was er in de reservebus, die niet veel later arriveerde, niet genoeg plek voor deze twee Muzungu's. Via een taxi en een alternatieve bus (die wel netjes voor ons werden betaald door ons busbedrijf, na wat aandringen uiteraard) kwamen we iets later dan geplant aan in Arusha. Een dergelijke reisdag, dat belooft wat, voor ons verdere verblijf in Arusha...

De gewekte zorg (hierboven enigszins aangezet, maar je moet toch iets) bleek niet helemaal terecht. Ons gehele verblijf werden wij door het team van de Arusha Future Stars Academy (AFSA) opgevangen alsof we familie waren. We bezoeken Arusha in het paasweekend, dus al te veel activiteit op de velden is er helaas niet. Maar dit werd ruimschoots gecompenseerd door de passie en de zorg waarmee we in Arusha werden binnengehaald. Bovendien was ons bezoek aan de AFSA een weerzien met oude vrienden. Alfred en Thomas, de oprichter van AFSA en zijn rechterhand, ontmoetten wij immers al eens in Tilburg, toen zij daar een stage liepen bij Willem II. Laten we kort even het geheugen opfrissen; wat was de Arusha Future Stars Academy ook alweer?

 

Alfred Itaeli is oprichter en directeur van de AFSA. Na een studie in Tanzania vertrok Alfred op een sportbeurs naar Amerika, om daar te studeren en te voetballen. In de Verenigde Staten speelde hij op semiprofessioneel niveau. Eenmaal teruggekeerd in zijn thuisland speelde bij Alfred meer en meer het idee dat er ook in zijn stad Arusha iets moest worden georganiseerd om jeugdige voetballers onder begeleiding beter te laten worden. Zo konden ze misschien ooit wel de zelfde weg bewandelen als hijzelf.

Alfred begon in 2009 met het organiseren van trainingen op een lokaal veld. Dit werd meteen een groot succes. In de derde week meldde zich meer dan 200(?!) kinderen op het voetbalveld om te komen trainen. Om meer gestructureerd te werk te kunnen gaan, richtte Alfred in 2009 de AFSA op. Inmiddels heeft hij dus al ruim 6 jaar van zijn persoonlijke tijd en geld in dit project gestoken. Inmiddels heeft de academy 7 teams (van U8 tot U20) met in totaal meer dan 200 spelers, die allemaal twee of drie keer trainen en op zaterdag waar mogelijk wedstrijden spelen. Ook heeft de AFSA twee damesteams. Er wordt getraind onder begeleiding van twee trainers, op velden beschikbaar gesteld door bijvoorbeeld een internationale school en een koffie-plantage.

Naast het voetbal ligt de focus bij de AFSA vooral op het zijn van een Youth-Empowerment Movement, met de focus op de kwetsbare jeugd van Arusha. Zij werken aan deze empowerment door drie zogeheten ‘core-activities’: Training, Onderwijs en Competitie.

Kerninzicht is het gebruik van voetbal in al haar facetten, als middel om de kwetsbare jeugd van Arusha te inspireren en te motiveren om betrokken modelburgers te worden. Door het voetbal en de manier waarop FSA ze dit laat beleven, leren de spelers met bepaalde factoren van het leven om te gaan, en worden ze sterk. Teamwork, positiviteit, gezond leven en toewijding zijn kernwaarden. En er is een hele simpele basisregel: no school, no play.

Ook voor de AFSA hebben wij al ver voor de reis proberen te inventariseren waarmee wij dit project kunnen ondersteunen. Het team van de academy geeft daarbij telkens weer aan dat vooral op het voetbaltechnische vlak nog een grote slag gemaakt kan worden. Aan In2Afrika de taak om er in Arusha zelf achter te komen of dit werkelijk de prioriteit van een youth-empowermment-movement in Tanzania is en zo ja, hoe we aan deze behoefte dan kunnen helpen voldoen!

 

Wie zijn de jongeren die bij de AFSA terechtkomen en welke rol speelt het sporten in hun leven? Op de vrijdag gaan we op 'huisbezoek' bij een aantal spelers van de AFSA, om o.a. deze vragen te beantwoorden. We spreken met Destiny en Atibu, twee spelers uit het U20-team. Destiny is een 18-jarige jongen, die helemaal voor het voetbal gaat. Hij is helemaal vanuit Nigeria naar Arusha afgereisd, om bij de AFSA te spelen. Daar heeft oprichter Alfred hem opgevangen als een vader. Ze hielpen hem naar huisvesting zoeken en bovendien faciliteerde de AFSA een computercursus voor Destiny, waarmee hij dus naast het voetbal ook kon blijven leren. Destiny is heel erg gefocust op het voetbal. Hij voorziet voor zichzelf een toekomst in het profvoetbal, waar dan ook in Afrika!

Atibu is de aanvoerder van de U20 en een echte leider. Ook hij neemt ons mee naar zijn huis, waar de muren volgehangen zijn met artikelen, foto's en koppen uit de krant, allemaal over voetbal. Ook voor hem moet de AFSA een opstap zijn naar een carrière als prof in Afrika.

 

De beide jongens zijn goede voetballers. Ze zijn allebei op proef geweest bij een club uit de hoogste divisie in Tanzania en ook daar vielen ze goed in de smaak. AFSA kan voor deze jongens meewerken aan hun levensdroom: profvoetballer worden. Maar het geeft ook de spagaat aan waarin de AFSA zich bevind. Met het opleiden van de talenten in de academy kan de AFSA ervoor zorgen dat deze jongens een betere toekomst tegemoet gaan. Een prof in Tanzania verdiend immers een prima salaris. Niet iedere speler is echter bedeeld met een dergelijk talent, laat staan dat veel spelers het echte profvoetbal zullen halen. De AFSA is daarbij in de eerste plaats een youth-empowerment-movement, die sport als middel gebruik en niet als doel. Moet de prioriteit liggen bij die paar talenten en dus bij de voetbaltechnische kant van zaken. Of moet de prioriteit liggen bij de voorbeeldrol die de academy speelt op sociaal gebied, op het sturen en ondersteunen van de spelers, met voetbal als middel?

Deze spagaat kan ook vertaald worden naar de aanwending van funding, of de volgorde van prioriteiten. Moet het geld dat verdiend of gefundraised wordt gaan naar betere coaches? Of moet het geld gaan naar salaris voor de mensen die de academy draaiende houden? Ligt de prioriteit bij het verbeteren van trainingsmethodes en accommodaties? Of kan er beter prioriteit liggen bij het helpen van spelers met bijvoorbeeld schoolgeld of banen-training?

 

Hoe dan ook, de AFSA heeft één zeer sterke kant. Het zorgt ervoor dat er binnen de academy een soort sociale controle ontstaat, op basis van die ene, simpele basisregel: no school, no play. De oudste spelers van de U20 spelen daarin een voorbeeldrol. Wanneer er een spelertje niet op school verschijnt, komt deze informatie op een of andere manier altijd bij de trainers van de Future Stars terecht. Die kunnen een speler hier dan op aanspreken. Waarom was je niet op school? Kunnen je ouders het schoolgeld nog wel betalen? Zijn er andere dingen die je belangrijker vindt? De AFSA stuurt de jongeren waar mogelijk de juiste richting op.

 

Aan motivatie ontbreekt het de spelers niet. We bezoeken Arusha in de paasvakantie, hetgeen betekend dat er eigenlijk de hele week niets te voetballen is. Trainer Thomas en Destiny hoeven echter maar een paar berichtjes te versturen en er staan op zaterdagochtend 15 jongens klaar voor een training, speciaal voor In2Afrika! Op deze training wordt ons duidelijk dat het niveau niet heel veel verschilt met Nederlands amateurvoetbal. Wanneer je door de fysieke Afrikaanse stijl en de vrij matige velden heen prikt is het voetbaltechnische niveau zeker niet slecht! Er wordt serieus getraind aan de hand van vooraf uitgedachte trainingsvormen. En ook in Afrika wordt de training traditioneel afgesloten met een lekker partijtje.

 

Zoals gezegd, de AFSA legt voor wat betreft verbeteringen voor de toekomst sterk de nadruk op voetbaltechnische aspecten. Beter opgeleide trainers, betere trainingsmethoden en het liefst een eigen complex. Na onze tijd in Arusha denken wij dat het met het voetbalgedeelte wel goed zit. Maar dat is een kwestie van keuzes maken. Wat de AFSA volgens ons juist zo bijzonder maakt is het sociale aspect van de academy. Ondersteunen in onderwijs, sociale controle onder de spelers en het aanleren van sociale vaardigheden door voetbal. Ook voor de toekomst zullen de middelen niet overvloedig zijn, dus er zal een keuze gemaakt moeten worden, over welk aspect de boventoon gaat voeren. Met In2Afrika denken wij graag mee, over we-ol wij samen met FC Geleen Zuid in de toekomst van de AFSA kunnen spelen.